|
شعری محلی مازندرانی در مورد جامخانه |
برو جامخانه ته نام بلاره
ته خرم ملك همش مثل بهاره
بوينم سبز و زيبا پلي ها كرد
خطور و ازارك و كل قساره
بهار و نه همه شونه به صحرا
بكارند توتم و شه لوبياره
بورم تيرگ مله و سيد خلي من
بوينم تيرگ مله و سيذ خلي من
بوينم نسل پاك اولياره
جامخاني ، سفره دار هسته هميشه
عزيز دانه مهمون و غريباره
پايين ، سيد تقي ،بالا نادعلي
قديمي جامخانه حد و هداره
هزارون پهلوون داشته هميشه
ته اصغر پهلوون ام اعتباره
زن جامخاني پر سعي و تلاشه
به فصل كار و كوشش ته براره
صداي ونگ وا انه ام گوش
شوپه گر صدا ،داد گداره
خدا عمر هادهه ته پيرو جون
خوشبخت هاكانه كيجا و ريكاره
بموندي پايدار اي جامخانه
روشن بوشه هميشه ته ستاره
اين شعر رباهيته عسكري رضوان
جامخاني بودن ون افتخاره
رضوان
|
+| نوشته شده توسط
مهدی کمالی جامخانه در
87/06/24
|